بهبود مسیریابی در شبکه MANET به روش جدید با NS2

پروژه شبیه سازی بهبود مسیریابی در شبکه MANET با NS2

در این پست پروژه شبیه سازی بهبود مسیریابی در شبکه MANET را آماده کرده ایم که در ادامه به شرح روش پیشنهادی این پروژه پرداخته و تصاویری از خروجی آن قرار داده شده است. یک فیلم کوتاه اجرای فیلم پروژه نیز در ادامه در این زمینه قابل مشاهده است. برای ارزیابی این پروژه از نسخه 2.34 نرم افزار NS استفاده شده است. هر یک از سناریو های ایجاد شده، متشکل از مجموعه اطلاعات موقعیت تعداد مشخصی گره، در مساحت مشخصی می باشد.

برای بدست اوردن نتیجه هر شبیه سازی، پروژه با تعداد گره های مختلفی در هر سناریو شبیه سازی شده و نتیجه نهایی به ازای هر پارامتر ارزیابی و میانگین نتایج به دست آمده از تمامی شبیه سازی می باشد. هدف از این کار، افزایش قابلیت اتکای نتایج شبیه سازی بوده است.

تغییر توپولوژی، شبکه سیار و حرکت گره مسیریابی در شبکه های موردی سیار را، اغلب دشوار می کند. در حالی که باید مسیریابی بازدهی داشته باشد. مسیریابی باید به طوری باشد که سربار کنترلی کمی داشته باشد. پروتکل های مبتنی بر تقاضا، مسیریابی را به محض دریافت تقاضا ایجاد و برقرار می سازد. پروتکل AODV مثالی از این نوع می باشند.

توضیحات بیشتر و تصاویری از خروجی پروژه شبیه سازی بهبود مسیریابی در شبکه MANET در ادامه مطلب.

در الگوریتم های مسیریابی مبتنی بر تقاضا، گره ها صرف نظر از اینكه ترافیک داده ای وجود دارد یا خیر، اطلاعات مربوط به توپولوژی شبكه را به روز کرده و اطلاعات مسیر را نگهداری می کنند. در این اینگونه روش ها، سربار ناشی از به روز نگهداری اطلاعات توپولوژی بسیار بالا و هزینه بر می باشد.

از نمونه این روش ها، روش DSDV و FSR است. در روش های مسیریابی مبتنی بر تقاضا ، مسیرهای شبكه، تنها زمانی مورد جستجو قرار می گیرند که مبدا اقدام به برقراری ارتباط با گره مقصد کند. به عبارتی فرایند کشف مسیر زمانی رخ می دهد که گره ای تقاضا ارتباط با گره ای دیگر را داشته باشد. در شبكه های موردی سیار، احتمال اینكه مسیرهای فعال و مشغول، به علت حرکت گره ها قطع گردند وجود دارد، به همین دلیل نگهداری مسیر یكی از اعمال مهم در پروتكل های مسیریابی است.

روش پیشنهادی:

در این روش به منظور بهبود در پروتکل مسیریابی AODV می توان به همراه انتقال بسته های داده، انتخاب گره های بعدی را محدود تر نمود تا به این طریق مانع از پخش بسته های داده به صورت سیل آسا در شبکه شود.

زیرا در این شبکه ها از GPS استفاده می شود و می توان متغییر هایی مثل سرعت و راستا را نیز دخیل کرد تا گره های های انتخاب شده برای پخش بسته داده ها نیز معتبر ترو هم محدودتر(تعداد کمتر) باشند.

برای اینکار باید زمان انقضای لینک را برای گره های همسایه گره میانی بدست آورد که متغیر های سرعت و راستا نقش اساسی را بر عهده دارند. برای انتخاب گره همسایه زمان انقضای لینک (یا طول عمر یک اتصال) با فرمول زیر محاسبه خواهد شد.

توضیحات بیشتر به همراه پروژه ارائه می گردد.

تصاویر خروجی این پروژه بهبود مسیریابی در شبکه MANET :

تصویر خروجی 1:

تصویر خروجی 2:

تصویر خروجی 3:

تصویر خروجی 4:

تصویر خروجی 5: